تبلیغات
مهاجرت به اروپا استرالیا كانادا - پروتكل 1967 در مورد وضعیت پناهندگان

جستجو

 

پروتكل 1967 در مورد وضعیت پناهندگان

جمعه 4 تیر 1389   04:03 ب.ظ

كنوانسیون 1951 از نظر زمانی به رخدادهای قبل از اول ژانویه 1951 و از نظر جغرافیایی به قاره اروپا محدود بود، در حالی كه اساسنامه UNHCR هیچ یك از این محدودیت را به همراه نداشت. همین امر خصوصاً با بروز مسئله پناهندگی در اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960 مشكلاتی را بوجود آورده بود كه در جلسات كمیته اجرایی UNHCR در سالهای 1964 و 1965 مكرراً مطرح گردید. به همین مناسبت یك گردهمایی بین‌المللی تحت عنوان «كنفرانس بررسی جنبه‌های حقوقی مسئله پناهندگی در كنوانسیون 1951 و اساسنامه دفتر كمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان» در آوریل 1965 در شهر بلاجیوایتالیا برگزار شد. این كنفرانس متشكل از 13 متخصص حقوقی از كشورها و متخصصان حقوقی UNHCR بود كه پیش‌نویس پروتكلی به منظور حذف محدودیت زمانی اول ژانویه 1950 از كنوانسیون را تهیه نمود. كمیسر عالی گزارش این كنفرانس به همراه متن پیش‌نویس را به كمیته اجرایی و كشورهای عضو كنوانسیون ارسال نموده و گزارش را با اصلاحات چندی به شورای اقتصادی اجتماعی فرستاد. شورای اقتصادی اجتماعی در اجلاس پنجاه و یكم خود با تصویب متن پروتكل آن را به مجمع عمومی فرستاد. مجمع عمومی در 16 دسامبر 1966 قطعنامه (XXI) 2189 را در این مورد گذراند كه حاوی بند اجرایی زیر بود:

ضمن توجه به متن پروتكل پیوست به گزارش كمیسر عالی ملل متحد در امور پناهندگان، از دبیر كل درخواست می‌نماید كه این متن را جهت الحاق در اختیار كشورها قرار دهد.
این پروتكل براساس ماده 11 خود پس از امضاء رئیس وقت مجمع عمومی و دبیركل سازمان ملل از تاریخ 31 ژانویه 1967 جهت الحاق كشورها مفتوح شد.روش تصویب كنوانسیون خود موضوع بحث جالبی در چارچوب حقوق معاهدات است چرا كه پروتكل الحاقی به كنوانسیونی كه توسط كنفرانس نمایندگان تام‌الاختیار به تصویب رسیده است خود نیز باید به تصویب كنفرانس نمایندگان تام‌الاختیار می‌رسید. هرچند مواردی نیز وجود دارد كه در آن مجمع عمومی بدون برگزاری چنین كنفرانسهایی معاهدات چندجانبه و بین‌المللی را به تصویب رسانیده است. لیكن در مورد این پروتكل تغییر و تحولات نظامات سیاسی در فاصله سالهای 1951 تا1966 و افزایش قابل توجه تعداد كشورهای مستقل تصویب پروتكل از طریق معمول و در یك فاصله زمانی معقول را شدیداً دشوار ساخته بود و لذا از روش غیرمعمول یعنی تصویب مجمع عمومی استفاده شد.
 
تجزیه و تحلیل پروتكل 1967

از اصلی‌ترین تحول در متن پروتكل 1967، در مقایسه با كنوانسیون 1951 در ماده اول كنوانسیون وجود دارد:
1. دول متعاهد پروتكل حاضر، تعهد می‌نمایند مواد 2 تا 34 كنوانسیون را كلاً در مورد پناهندگانی كه مصداق تعریف ذیل هستند اجراء نمایند.
2. اصطلاح پناهنده در این پروتكل ـ به استثنای موارد، اجرایی بند 3 این ماده شامل كلیه افرادی است كه مصداق تعریف مندرج در ماده اول كنوانسیون می‌باشند مشروط بر آنكه عبارت «پس از بروز این قبیل حوادث» مندرجه در بند 2 بخش الف ماده اول كان‌لم‌یكن تلقی گردد.
3. پروتكل حاضر توسط دول متعاهد بدون هیچگونه محدودیت جغرافیایی به مورد اجرا درخواهد آمد.
معهذا اعلامیه‌هایی كه قبلاً از طرف دولی كه تاكنون طرف متعاهد كنوانسیون شده‌اند به موجب جزء الف از بند 1 از بخش الف از ماده اول كنوانسیون صادر گردیده تحت رژیم پروتكل حاضر نیز به مورد اجرا گذارده خواهد شد مگر اینكه مسئولیت‌های دولت صادركننده اعلامیه طبق مفاد بند دوم از بخش ب از ماده اول كنوانسیون افزایش یافته باشد.
این نكته نیز قابل توجه است كه پروتكل 1967 علاوه بر حذف محدودیت زمانی مفاد كنوانسیون 1951 را نیز دربرمی‌گیرد هرچند كه خود یك معاهده حقوقی مستقل به شمار رفته كه پیوستن به آن لزوماً به معنی پیوستن به كنوانسیون نمی‌باشد.پروتكل 1967 همچنین تأكید مجدد بر مفاد بندهای 35 و 36 كنوانسیون 1951 در مورد همكاری مقامات ملی با ملل متحد و اطلاعات مربوط به قوانین و آیین‌نامه‌های داخلی را دارد. بعلاوه اختلافات اندكی در رابطه با عضویت دول فدرال و الحاق در مقایسه با كنوانسیون مشاهده می‌شود.


نوشته شده توسط : * ایرانی

 

كد موزیك بیكلام

كد صوتی بی كلام